و نيز در اين شب ، چهار ركعت نماز كند به دو سلام در هر ركعت بعد از حمد ، يس و تبارك و توحيد بخواند . « 1 » روز چهاردهم بخواند : اللهُمَّ لا تُؤاخِذْني فيهِ بِالعَثَراتِ ، وأقِلني فيهِ مِنَ الخَطايا وَالهَفَواتِ ، وَلاتَجعَلْني غَرَضاً لِلْبَلايا وَالآفاتِ ، بِعِزَّتِكَ يا عِزّ المُرسلين . « 2 » در اين روز ، سنهء 67 ، مختار ابن ابى عبيده « 3 » در كوفه كشته شد ، « 4 » در جنگى كه ما بين او و مصعب بن زبير واقع شد و پس از قتل مختار ، مُصعَب بر كوفه مسلّط شد و داخل دارالإماره گرديد و اصحاب مختار را يك يك بكشت . پس حرم مختار را طلبيد و امر كرد كه از مختار تبرّى جويند و او را لعنت كنند و اگر نه كشته شوند . تمامى تبرّى جستند جز دختر سَمُرَة بن جُنْدَب و دختر نعمان بن بشيرِ انصارى كه گفتند : چگونه لعن كنيم و بيزارى جوييم از مردى كه مىگفت : ربّ من خدا است و قائم الليل و صائم النهار بود و جان خود را در راه خدا و رسول صلى الله عليه و آله

--> ( 1 ) . در اقبال الأعمال ، ج 1 ، ص 287 ، باب 17 ، چهار ركعت ، در هر ركعت « حمد » و « يس » و « قل هو الله احد » يك مرتبه گفته است ( 2 ) . اقبال الأعمال ، ج 1 ، ص 292 ، باب 18 ، فصل 1 . در اقبال الأعمال آخر دعا « بعزّك يا عزّ المسلمين » آمده است . ( 3 ) . نام پدر مختار ابو عبيد بدون ها است ، در اغلب ضبطها او را ابو عبيده مىنويسند كه اشتباه است . ( مفاخر اسلام ، ج 11 ، بخش دوم ، ص 989 ، پانوشت ) . ( 4 ) . بدان كه روايات در باب مختار مختلف است ، ليكن آنچه مسلم است آن است كه مختار ، دل امام زين العابدين عليه السلام را شاد كرده بلكه دلجويى و شاد نمود قلوب شكسته دلان و مظلومان و مصيبت زدگان و ارامل و ايتام آل پيغمبر صلى الله عليه و آله را به كشتن عبيدالله بن زياد و فرستادن سر نحس او را براى ايشان كه پنج سال در سوگوارى و گداز بودند و يك نفر از ايشان سرمه در چشم نكشيد و خود را خضاب نفرموده و دود از مطبخ ايشان بر نخاست تا سر عبيدالله براى ايشان آمد ، پس از عزا در آمدند به علاوه مختار خانه‌هايى را كه خراب بود از ايشان آباد كرد و اعانت‌ها به ايشان نمود . خوشا حال مختار در مسرور كردن او دل‌هاى محزون ماتم زدگان اهل بيت اطهار عليهم السلام . ( منه عفي عنه )